
Wibor
WIBOR w umowach kredytowych – co powinieneś wiedzieć?
Czym jest WIBOR?
WIBOR (ang. Warsaw Interbank Offered Rate) to wskaźnik referencyjny, który określa, po jakiej cenie (oprocentowaniu) banki w Polsce są skłonne pożyczać sobie nawzajem pieniądze. W praktyce jest to jeden z kluczowych elementów wpływających na oprocentowanie kredytów – zwłaszcza tych ze zmienną stopą procentową.
Kiedy zawierasz umowę kredytową, zazwyczaj spotykasz się z takim zapisem:
„Oprocentowanie kredytu stanowi suma WIBOR 3M oraz marży banku w wysokości X%.”
Oznacza to, że Twoje oprocentowanie będzie się zmieniać wraz ze zmianami stawki WIBOR – aktualizowanej co 3 miesiące (WIBOR 3M), 6 miesięcy (WIBOR 6M) itp.
Gdzie zaczynają się problemy?
Choć WIBOR ma być rynkowym wskaźnikiem, jego rzeczywisty charakter oraz sposób ustalania wzbudza poważne wątpliwości – zarówno wśród ekonomistów, jak i prawników.
Po pierwsze – WIBOR nie jest ceną rzeczywistej transakcji, tylko deklaracją tego, po jakiej stawce banki byłyby skłonne udzielić sobie pożyczki. A to oznacza, że może być podatny na manipulacje, zwłaszcza że nie wszystkie banki rzeczywiście dokonują transakcji, które go tworzą.
Po drugie – kredytobiorcy nie mają żadnego wpływu na sposób ustalania WIBOR-u, a mimo to ponoszą wszystkie konsekwencje jego wzrostu. To rodzi pytania o równowagę stron w umowie kredytowej i o zgodność z zasadami ochrony konsumentów.
Abuzywność postanowień umownych związanych z WIBOR-em
W wielu analizowanych umowach kredytowych pojawiają się klauzule, które mogą być uznane za niedozwolone (abuzywne).
Przykłady?
- Brak jasnych zasad, kto i w jaki sposób ustala WIBOR, co prowadzi do braku przejrzystości.
- Zapis o tym, że bank ma prawo zmienić wskaźnik referencyjny w dowolnym momencie, bez możliwości negocjacji przez klienta.
- Umowy, które przenoszą pełne ryzyko zmienności oprocentowania wyłącznie na kredytobiorcę, co może być sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i dobrych obyczajów.
Co możesz zrobić?
Jeśli masz kredyt oparty na WIBOR-ze, warto rozważyć analizę umowy pod kątem abuzywności. Profesjonalna analiza może wykazać, że niektóre zapisy są niezgodne z prawem konsumenckim – co może otworzyć drogę do unieważnienia niektórych postanowień lub nawet całej umowy.
Mam kredyt z WIBOR-em – co mogę zrobić?
Tak. Masz prawo zakwestionować zapisy swojej umowy, jeśli uważasz, że są one niezgodne z prawem – zwłaszcza jako konsument. Dotyczy to m.in. sytuacji, w których nie byłeś odpowiednio poinformowany o ryzyku związanym z WIBOR-em, a zapisy umowy faworyzują bank i rażąco naruszają Twoje interesy.
Od analizy umowy kredytowej. Pierwszym krokiem jest przekazanie jej do prawnika specjalizującego się w prawie bankowym lub ochronie konsumenta. Taka osoba sprawdzi, czy w Twojej umowie znajdują się tzw. klauzule abuzywne, czyli zapisy sprzeczne z dobrymi obyczajami i zasadami równości stron.
Profesjonalna analiza pokaże m.in.:
- Czy sposób ustalania WIBOR-u był wystarczająco przejrzysty.
- Czy bank właściwie informował Cię o ryzyku zmiennego oprocentowania.
- Czy masz podstawy do zakwestionowania niektórych zapisów lub nawet całej umowy.
- Pozew przeciwko bankowi – składany w sądzie cywilnym.
- Opinia biegłego – sąd może powołać eksperta do analizy zapisów umowy i wyliczeń.
- Rozprawy i dowody – przedstawiane są dokumenty, zeznania świadków, a także Twoja historia spłaty kredytu.
- Wyrok – sąd może:
- uznać, że niektóre zapisy są nieważne,
- obniżyć wysokość rat,
- unieważnić umowę w całości (np. w przypadku rażącego naruszenia praw konsumenta).
- Zwrot nadpłat naliczonych na podstawie niedozwolonych zapisów.
- Zamrożenie lub obniżenie rat kredytu.
- W skrajnych przypadkach – unieważnienie całej umowy kredytowej, co oznacza koniec spłat, a rozliczenie się tylko z kapitału.
- Nie, ale bardzo wiele z nich może je zawierać – zwłaszcza starsze umowy, zawierane przed wprowadzeniem przepisów o wskaźnikach referencyjnych (BMR). Każdą umowę należy analizować indywidualnie.
